غم تنهایی

چرا وقتی که آدم تنها میشه
غم و غصه اش قد یک دنیا میشه
میره یک گوشه پنهون میشینه
اونجا رو مثل یه زندون میبینه
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت میکنه
وقتی که تنها میشم اشک تو چشام پر میزنه
غم میاد یواش یواش خونه دل در میزنه
یاد اون شب ها می افتم زیر مهتاب بهار
توی جنگل لب چشمه می نشستیم من و یار
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت می کنه
میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه
دل این آدما زشته دیگه زیبا نمی شه
اون بالا باد داره زاغه ابرا رو چوب میزنه
اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمیشه
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت می کنهش

 تنهاترین من

تنهاترین من     تنها نزار منو   

تنها سفر نکن

این دل شکسته ی    از یاد رفته رو    دیونه تر نکن

چشمهای خیس من    این چشمه های غم    دیونه ی توان

ای رود مهربون    از روز وصل مون

چیزی بگو به من

حرفی بزن گلم    من کم تحملم

با گریه های تو   روزهای شادم

از یاد می برم    اما چه فایده

می ترسم عاقبت   از یاد تو برم  

با چشمهای خیس    این چشمه های غم

با گریه ی زیاد    با خنده های کم

انگار تا ابد     با این بهونه ها    جای من وتو

دیونه خونه ها     حرفی بزن گلم    من کم تحملم

با من بمون گلم     من کم تحملم ... .

 فریاد زیر آب

ضيافت ها ی عاشق را خوشا بخشش، خوشا ايثار

خوشا پيدا شدن درعشق ، براي گم شدن دريا

چه دريايي ميان ماست ، خوشا ديدار ما در خواب

چه اميدي به اين ساحل ، خوشا فرياد زير اب

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن ، خوشا از عاشقي مردن

اگر خوابم، اگر بيدار،  اگر مستم  اگر هشيار

مرا ياراي بودن نيست ، تو ياري کن  مرا اي يار

تو اي خاتون خواب من، من تن خسته را در ياب

مرا هم خانه کن تا صبح ، نوازش کن مرا تا خواب

هميشه خواب تو ديدن ، دليل بودن من بود

چراغ راه بيداري اگر بود از تو روشن بود

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش ، خوشا ايثار

خوشا پيدا شدن در عشق ،براي گم شدن دريا

نه از دور و نه از نزديک ، تو از خواب امدي اي عشق

خوشا خود سوزي عاشق ،مرا اتش زدي اي عشق

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن ، خوشا از عاشقي مردن

(برای خواندن برخی از شعرهای داریوش روی ادامه مطلب کلیک کنید)