تنهاترین من

تنهاترین من     تنها نزار منو   

تنها سفر نکن

این دل شکسته ی    از یاد رفته رو    دیونه تر نکن

چشمهای خیس من    این چشمه های غم    دیونه ی توان

ای رود مهربون    از روز وصل مون

چیزی بگو به من

حرفی بزن گلم    من کم تحملم

با گریه های تو   روزهای شادم

از یاد می برم    اما چه فایده

می ترسم عاقبت   از یاد تو برم  

با چشمهای خیس    این چشمه های غم

با گریه ی زیاد    با خنده های کم

انگار تا ابد     با این بهونه ها    جای من وتو

دیونه خونه ها     حرفی بزن گلم    من کم تحملم

با من بمون گلم     من کم تحملم ... .